X
تبلیغات
نماشا
رایتل
دوشنبه 30 اردیبهشت‌ماه سال 1387

در عصر رسانه ها و پیشرفت تکنولوژی نقش ارتباطات را میتوان بعنوان ابزاری  موثر در بیداری افکار عمومی و برون رفت جامعه از حالت رخوت وسکون کارساز و تاثیر گذار دانست امام راحل عظیم الشان که یاد وخاطرشان گرامی و روحشان قرین رحمت واسعه حق تعالی قرارگیرد در سخنی شیوا این رسانه را بعنوان دانشگاه تعبیر کردند با این تفاوت که این دانشگاه براحتی در دسترس همه مردم قرار گرفته و ورود به ان ازاد و بهره برداری از ان بسهولت انجام میشود بنابراین میتوان مسئولیت رسانه را بسیار سنگین وخطیر دانست .این را بعنوان مقدمه اوردم تا از فیلمی که امروز عصر از طریق برنامه جهاد شبکه یک سیما نمایش داده شد سخن بگویم .

در حقیقت مدتی است در اندیشه ام و البته شاکر به درگاه یزدان پاک که به من خصلتی داده تا بجای وارد شدن به جمع افرادخوشگذران و غافل از دنیای همیشگی ؛بیشتر ا وقات زندگیم را با اقشار اسیب پذیر و مستضعف و زجر کشیده های روزگار بگذرانم بنابراین خانواده نیز از این خصوصیت تبعیت و با ایشان نیز مشکلی نداریم بگذریم و به مطلب اصلی بپردازیم :

همانطوریکه میدانید در کشورهای در حال توسعه بحث عدالت اجتماعی بعنوان یک معادله پیچیده ای است که باید برای اجرای ان برنامه ای منسجم و قابل دفاع و عامه پسند داشت و قطعا عدالت محوری در عمل کار مدیران را با مقاومت شدید رانت خواران روبرو با مشکل مواحه خواهد کردازاین جمله ممالک درگیر این بحث اساسی میتوان ایران عزیز را نام برد اگرچه با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی و شکست طاغوت مبنای کار بحث مهم عدالت محوری مطرح شد لیکن بازهم بودند افرادی که برای ممانعت از اجرای ان با شدیدترین اعمال و استفاده از ابزارهای قوی سعی در ممانعت کردند و بقول امام اول شیعیان جهان کاری را می کنند تا در کنار هر کاخ کوخهایی باقی بماند .در هر حال امروز گروه جهاد سیما با تدوین اقای صدر به روستایی بنام گرمه در احتمالا جنوب خراسان رفته بودند و از زندگی مقامی با ارزش بنام اقای سلمانی از زحمتکشان سالخورده روستایی فیلمی برداشته و بنمایش گذاشتند ان فیلم نمودی واقعی از استضعاف و زجر و فلاکت دلسوختگان روستایی و کشاورز را به دید مردم اعم از فقیر و غنی و قانع و رانت خوار و .......میگذاشت . ای کاش اینگونه اثر ها را در فرصتی به تصویر می کشیدند که همه توان دیدن ان و گرفتن عبرت را داشتند . اجازه بدهید مابقی را در وقتی دیگر بیاورم