X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
دوشنبه 20 اردیبهشت‌ماه سال 1389

تازه از مسافرت امده بودم و همزمان بود با برگشت فرزند از کلاسی که در مرکز فرزانگان برای تقویت حضور در ورودی به مرحله بعد این مرکز برنامه ریزی کرده بودند و بدین لحاظ برای برگشت ایشان عازم شدم وی   در حال حاضر در سوم راهنمایی مشغولند و لذا به زمانی نزدیک میشوند تا با مربیان و سایر همکلاسیها وداع گفته و هرفردی جایی را برای ادامه تحصیل انتخاب کند لذا دبیر ریاضیاتشان که به همه همکلاسیها علاقه وافر دارد سخن از روزهای وداع گفته و همه اهل کلاس اشک از چشمانشان جاری شده بنحوی که این معلم با احساس نیز در حضور دانش اموزان خود گریه میکند اگرچه سن ایشان قریب به چهل و پنج سال میشود لیکن باعث مباهات است که هنوز هستند افرادی که عاطفه و احساس را در وجود خود داشته و خود را گرفتار امور روزمره زندگی و سوءاستفاده های معمول نکرده اند. 

خواستم با ذکر این مطلب در روزهایی که از هفته معلم سپری شده بازهم از عطوفت و احساس پدرانه معلمین گرامی نسبت به دانش اموزان خود ذکری کرده باشم . 

امید که همه افرادی که برای خدمت واقعی تلاش میکنند از خداوند متعال اجرخویش را گرفته و بر سبیل هدایت خود توشه ای را برای دنیا و عقبای خود اخذ کنند .